Ik ben Pelin, geboren in 1989 in Heemskerk. Ik ben getrouwd en moeder van een prachtige zoon en dochter. Van huis uit ben ik verpleegkundige en social worker.
Tijdens mijn werk in de verpleegkunde merkte ik dat er vaak gehaast werd gewerkt. Het voelde soms als productiewerk, terwijl ik juist op zoek was naar vertraging en verbinding. Mijn zoektocht bracht me bij de opleiding Sociaal Pedagogische Hulpverlening. Van 2006 tot 2020 heb ik verschillende rollen vervuld binnen de verpleegkunde en het sociaal werk. In die periode heb ik waardevolle ervaringen opgedaan in uiteenlopende domeinen, waaronder de gehandicaptenzorg, de ambulante hulpverlening en de (acute) psychiatrie.
Mijn hart ligt bij de geestelijke gezondheidszorg (GGZ). Vanuit die passie heb ik de overstap gemaakt naar het hoger beroepsonderwijs (hbo), waar ik mijn kennis en ervaring met studenten kan delen. Sinds 2021 werk ik als docent Social Work. In april 2025 heb ik de master Begeleidingskunde afgerond.
Binnen mijn begeleidingskundige werk begeleid ik individuen met coaching en supervisie, teams met teamcoaching en intervisie, en houd ik me bezig met organisatorische veranderprocessen.

Verbinding als rode draad
Mijn opleidingen en werkervaring vormen een rode draad in mijn leven: ze hebben allemaal te maken met verbinding.
Verbinding als rode draad
Het woord verbinden reist al sinds mijn kindertijd met me mee. Ik weet hoe het voelt om de verbinding met jezelf kwijt te zijn. Mijn eigen reis heeft me geholpen mijn patronen te ontdekken en te begrijpen. Die ervaringen hebben mede gevormd wie ik wil zijn en wat ik wil uitdragen.
In mijn begeleiding staat verbinding daarom centraal. Verbinding met jezelf, met de ander en met datgene wat voor jou van betekenis is.
Ik geloof dat juist het durven laten zien van wat kwetsbaar of imperfect is, ruimte kan bieden aan echte verbinding.
 
Buiten de gebaande paden
In mijn vrije tijd houd ik van hardlopen, wandelen, lezen en sporten. Mijn man en ik houden van reizen en hebben samen al veel mooie plekken mogen ontdekken. We proberen die nieuwsgierigheid ook aan onze kinderen mee te geven. Er is immers zoveel meer te ontdekken dan wat zich binnen de muren van een school afspeelt. Ik zie de wereld als één grote leerschool, waarin andere culturen je uitnodigen om verder te kijken dan je eigen kaders.
Sinds kort hebben we een camper: een langgekoesterde droom die ons de mogelijkheid biedt om vaker de vrijheid, de rust en de natuur op te zoeken. En wat genieten we daarvan!
Ik denk dat we soms te veel binnen onze eigen muren leven en te weinig naar buiten gaan. Juist door naar buiten te treden, letterlijk én figuurlijk, kan er ruimte ontstaan om even stil te staan, te voelen en er gewoon te mogen zijn, zonder gevoelens direct te hoeven veranderen of weg te stoppen.
 
Ruimte voor imperfectie
Je socialisatie, oftewel de manier waarop je gevormd bent door je omgeving en ervaringen, heeft invloed op hoe je naar jezelf en de wereld kijkt en hoe je met situaties omgaat. Ook wat je hebt meegekregen vanuit je achtergrond speelt daarin een rol.
Ik hoop een stukje met je mee te mogen reizen. Samen kunnen we onderzoeken welke patronen je hebt ontwikkeld, wat voor jou van betekenis is en hoe je ruimte kunt maken voor wie je bent. Daarbij nodig ik je uit om ook je imperfecties te omarmen en ze als het ware met goudlijm te verbinden.
Niet om alles te herstellen of perfect te maken, maar om ook de kwetsbare en onvolmaakte kanten van jezelf een plek te geven.
Want juist daar kan ruimte ontstaan voor verbinding.